Over Hans en zijn kunstjes
Een heel ander soort laagvliegen, ook een tijdje gedaan ...
Geboren in 1956 te Rotterdam, wist ik al heel jong dat ik wou vliegen. Mijn eerste twee woordjes waren, heel normaal, papa en mama. Mijn derde woordje, vrij kort daarop, was iegetuig. Tsja ...
Het heeft daarna nog wel even geduurd, maar het is er toch van gekomen.
Disclaimer
De geruchten en valse beschuldigingen zijn niet waar: ik denk echt nog wel eens aan iets anders dan vliegen. En ik praat ook nog wel eens over iets anders zelfs. Mijn naasten, wat minder naasten, werk, en zelfs andere hobbies komen allemaal ook aan de beurt hoor.
Maar daar gaat deze website niet over 
Tijdens mijn opleiding voor het PPL, het Private Pilots License oftewel het vliegbrevet, vertelden diverse ervaren piloten mij dat het erg goed is voor je vliegvaardigheid om eens een lesje "Unusual Attitudes" te nemen. Daarom heb ik me al tijdens mijn opleiding voor mijn verjaardag getrakteerd op zo'n lesje. Nou, dat heb ik (en al mijn verjaardagsvisite trouwens ook) geweten. De rest van de dag heb ik het alleen nog maar over kunstvliegen gehad. Uhh.. nu ik er nog eens over nadenk, niet alleen die dag. Meer zo'n beetje vanaf die dag ...
Deze eerste les bij Freek was voor mij zo'n belevenis - en openbaring - dat ik op dat moment besloot om het niet meer te doen totdat ik mijn brevet zou hebben. Zo gezegd, zo gedaan. Maar direct nadat ik in december 2000 geslaagd was, al tijdens het wachten op het papiertje, nam ik aerobatics lessen. En zo was mijn eerste vlucht als gebrevetteerd piloot in de Robin R2160, PH-SVN.
En daarna ging het snel.
In juni 2001, een half jaartje na het behalen van mijn brevet dus, deed ik voor het eerst mee aan de DONAC, de nationale aerobatics kampioenschappen, in de Sportsman klasse. Vanaf dat moment heb ik daar ieder jaar, met de Robin R2160 PH-SVN, aan meegedaan (met door privé omstandigheden als enige uitzondering 2006). In 2007 heb ik voor het eerst meegedaan in de Intermediate klasse met de Cap 21.
Voor details zie de betreffende pagina's.
Naast, of misschien wel aansluitend, aan aerobatics competitie vliegen ben ik ook, opnieuw vooral onder leiding van Freek, begonnen aan de wat meer gevorderde figuren. Dat zijn dan zaken zoals snaprolls en avalanches, spin-training en nog meer van dat fraais.
Ook word ik steeds vaker gevraagd om mee te vliegen en aanwijzingen te geven. Daardoor is steeds meer een soort coaching ontstaan.
Dat is weer een heel andere, en misschien nog wel de leukste uitdaging.
In juli 2003 heb ik voor het eerst een kleine demonstratie gevlogen.Dat was tijdens de clubweek in Haguenau, onder leiding van en samen met Freek. Hoewel ik er nog niet eerder aan gedacht had, aarzelde ik geen moment toen Freek mij vroeg of ik daar zin in had. Vraag me niet waarom. Misschien omdat ik altijd al gefascineerd ben geweest van vliegshows. Hoe dan ook, ik vond het heel bijzonder om dat te mogen en kunnen doen. En dat is daarna niet minder geworden.
In 2004 heb ik voor het eerst een demonstratie tijdens de open dag van de vliegclub mogen geven. En, de daarop volgende jaren mocht ik dat tot mijn grote plezier weer doen. Om eerlijk te zijn, zo'n demonstratie voor "eigen publiek" vlak naast en boven je eigen veld is toch wel iets heel speciaals.
Het is nog niet zo eenvoudig om dit op onze thuisbasis Rotterdam Airport te kunnen doen, maar door de geweldige medewerking van de luchthaven is dit gelukkig toch steeds weer gelukt. Laten we hopen dat dit nog lang mogelijk blijft.
In 2005, na de aerobatics wedstrijden, had ik weer een eerste solo. Dat was een voor mij best wel bijzondere. Opgeleid en uitgechecked op de Cap 10 en daarna in mijn eentje in mijn eigen kist, de PH-MDY, een Cap 21 waarin ik een aandeel heb mogen kopen. Een fantastisch vliegtuig, dat zeker zo goed vliegt als het er uit ziet.
In 2005 heb ik mijn Display Authorisation gehaald.
Mijn show met de Robin R2160, PH-SVN is er op gericht om te laten zien dat je met een min of meer standaard lesvliegtuig nog best wel leuke dingen kunt doen. Op airshows worden er al de meest fantastische dingen gedaan, waarbij het soms wel lijkt alsof de zwaartekracht plaatselijk is uitgeschakeld. Mijn show is daarom bedoeld als een beetje een afwisseling van al dat geweld. Er wordt daarom altijd even uitdrukkelijk gemeld dat dit een lestoestel is, waar je morgen in kan gaan beginnen met je vliegopleiding. Vandaag niet, want hij doet nu andere dingen, kijk maar...
In 2006 heb ik aan 'Volkel in de Wolken' meegedaan, een airshow die net buiten de luchtmachtbasis wordt gehouden, speciaal voor de inwoners van Volkel en omringende gemeenten. Het is (nog) een relatief kleine airshow met zo'n 40.000 bezoekers. De Victor Romeo formatie van de vliegclub, de VRF, en ik mochten optreden. We zijn natuurlijk samen heen en terug gevlogen, gezellig en praktisch. Wat een voorrecht om daaraan te mogen meedoen !
Ook op de open dag van de vliegclub mocht ik weer optreden. Het blijft een geweldige ervaring om zo voor het thuisfront te mogen optreden.
Later dat jaar kreeg ik nog een feestje aangeboden als troost voor het begin van mijn geriatrische levensfase. Onder het mom van een vluchtje met Peter was ik naar het clubhuis gelokt waar het langzaam steeds drukker werd. Tot mijn niet geringe verbazing was geregeld dat ik daarbij nog even in het zicht van de hele familie wat kunstjes mocht laten zien. Wat een feest !
In 2007 heb ik opnieuw aan 'Volkel in de Wolken' mogen meedoen. Ook de VRF was weer van de partij. De show liep echt lekker en ik heb genoten.
Ook mochten de VRF en ik optreden in de airshow van Oostwold. Oostwold is een klein maar erg gezellig veldje in het uiterste noorden van ons landje. Een geweldige sfeer, een erg interessante show, en mijn optreden liep best goed. Opnieuw een fantastische dag !
De open dag van de vliegclub was opnieuw voor mij een hoogtepunt. De ondergrens voor de demonstratie (het kan en mag niet een show zijn natuurlijk) werd na mijn start helaas een heel stuk opgetrokken, terwijl de wolkenbasis laag was. De show werd daardoor nogal afgevlakt. Gelukkig was men toch nog wel enthousiast over het resultaat.
Na de demonstratie tijdens de open dag van de vliegclub ben ik met de Cap 21 gaan oefenen voor de DONAC 2007, en heb voor het eerst in Intermediate meegedaan. Er valt nog veel te leren, maar iedere vlucht met dat raspaardje is een voorrecht -en volop genieten.
En dit is ook nogal leuk!
De smoes om regelmatig met deze echte 1943 Warbird te gaan vliegen is dat ik hiermee mijn staartwielvaardigheid op peil houdt. Ach, dat is nog wel waar ook hoor. Maar zoals gezegd, dit is toch vooral heel erg leuk. Vraag maar aan Paul !
Ook in 2008 heb ik weer, samen met de VRF, aan 'Volkel in de Wolken' mogen meedoen. Het weer was niet zo best, dus ik heb dan eindelijk een keer mijn lage show kunnen doen. Daar is "ruimte voor verbetering".
En, dankzij de door iedereen erg gewaardeerde, inspanningen van Hans van der Werf is er in 2008 een nieuwe vliegshow bijgekomen! De traditionele volksfeesten van Buurse kregen dit jaar een vliegshow er bij. Omdat er geen landingsbaan in de buurt is, en Twente niet mogelijk was, werd vanaf Stadtlohn geopereerd. Dat ging trouwens prima, hoewel het kleine veldje wel wat overdonderd leek te zijn door al dat geweld. Het feest en de vliegshow waren erg geslaagd, en al binnen een paar uur werd besloten dat dit in 2009 een vervolg zou krijgen. Geweldig!
(zie de verslagen)
In 2008 zat bij de DONAC voor mij in Intermediate alles mee, en heb ik voor het eerst mogen ervaren hoe het is om te winnen. Dat is nogal leuk, en smaakt naar meer (hoor hem..). De stap naar Advanced zal groot zijn, of dat al volgend jaar kan is nog maar de vraag. Maar dit heb ik toch maar mooi binnen. En die grijns zit er nog wel even.